فراگیری موسیقی کودک

بدون تردید همه ما انسانها به موسیقی علاقه داریم و توانایی یادگیری آواز خوانی و حتی نواختن ساز را کم و بیش دارا هستیم. بخصوص هنگام نوجوانی این علاقه فطری برای یادگیری بیشتر در درون ما جلوه میکند. بسیاری از پدران و مادران که در دوران کودکی و نوجوانی توفیق یادگرفتن یکی از شاخه های هنر موسیقی را نداشته اند، هم اکنون با علاقه به موسیقی گوش می دهند و در عوض سعی میکنند تا فرزندان خود را از فراگیری این هنرروح نواز محروم نکنند.

کدام ساز

اولین سئوال برای هنرآموز یا والدین او این است که کدام ساز را آموزش ببیند و یا اینکه به رشته خوانندگی قدم بگذارد؟ کارشناسان آموزش موسیقی معتقد هستند که :
“نوع ساز به هیچ وجه مهم نیست، نباید انتظار داشته باشید که فرزند شما همانند فلان موسیقی دان مهارت ساز زدن پیدا کرده و الگوهای قدیمی را دنبال کند. مهم آن است که فرزند شما بتواند با ساز انتخابی ارتباط برقرار کند و بتواند نوآوری های جدیدی در نواختن یا استفاده از ساز داشته باشد، موفقیت یعنی همین.” مشاهده استاید هنر پارسه
امروزه اغلب کودکان با سازهایی مانند ویلن، ریکوردر و یا پیانو در شاخه غربی و با سازهایی چون سه تار و سنتور در شاخه ایرانی کار را آغاز می کنند. اما نکته مهم آن است که بتوان در مدت فراگیری، تشخیص داد که آیا کودک با ساز خود ارتباط لازم را برقرار کرده یا خیر؟ اگر کودک شما بی صبرانه منتظر فرا رسیدن زمان کلاس خود می شود و یا اغلب با ساز خود خلوت می کند شک نکنید که انتخاب درستی انجام داده اید.

مشخص کردن علاقه فرزند

برای پیدا کردن اینکه فرزند شما به چه سازی علاقه دارد و یا از چه سبک موسیقی بیشتر لذت میبرد، بکار بردن پیشنهادهای زیر می تواند مفید واقع شود :

۱. امکان گوش دادن و مشاهده نحوه نواختن انواع سازهای ممکن را بدون آنکه او متوجه شود شما هدف خاصی را دنبال می کنید برای او فراهم نمایید.

۲. هنگامی که با هم از رادیو ضبط به موسیقی گوش می دهید و یا به کنسرت رفته اید راجع به سبک موسیقی – کلاسیک، اصیل، پاپ و … – با او صحبت کنید.

۳. فقط به فکر انتخاب ساز نباشید، موارد دیگری نیز مهم است. بعنوان مثال هنرجویان کودک گیتار بیس به مراتب کمتر از هنرجویان کودک فلوت یا ریکوردر هستند. ممکن است با فرستادن فرزند خود به کلاس گیتار بیس – که به احتمال زیاد خلوت است – ذوق موسیقی در او کمرنگ شود حال آنکه اگر به کلاس فلوت فرستاده می شد به علت شرکت بیشتر هم سن و سالهای او، علاقه به موسیقی در او متبلورتر می گشت.

۴. قبل از قول دادن به کودک که فلان ساز را برایش خواهید خرید از قیمت آن مطلع شوید تا با بودجه شما هماهنگی داشته باشد.

۵. به احتمال زیاد فرزند شما در اوایل کار از دشوار بودن یادگیری شکایت خواهد کرد، توجهی نکنید و تنها سعی کنید او را تشویق به یادگیری کنید.

۶. تجربه نشان داده است که سازهایی مانند ریکوردر یا پیانو برای شروع کار کودکان مناسبتر هستند و برعکس سازهای مضرابی یا آرشه ای دشوار تر، لذا جز در موارد خاص سعی نکنید که این قانون را زیر پا بگذارید. پس از چند سال تمرین و آشنایی با موسیقی فرزند شما می تواند ساز اصلی خود را انتخاب کند.

۷. علاوه بر همه موارد بالا باید دقت کنید که آیا در منزل خود فضای نگهداری ساز را دارید یا خیر؟ و اینکه سر و صدایی که این ساز ایجاد خواهد کرد آیا ممکن است مزاحم زندگی دیگران شود؟ شاید قبول نکنید ولی همین موضوع اخیر می تواند مانع تمرین و پیشرفت فرزند شما شود.

آموزش تخصصی موسیقی کودک

آیا فرزند شما آماده فراگیری موسیقی است؟

بسیاری از اساتید موسیقی معتقد هستند که اگر فرزند خود را زودتر از آنچه لازم است به کلاسهای موسیقی بفرستید ممکن است، استعداد موسیقی آنها را برای همیشه کور کنید. کودک ممکن است در صورت برخورد با دشواری های فراگیری ساز نا امید شود و اعتماد بنفس خود را برای مدت زیادی از دست دهد، این امر می تواند برای او در سایر زمینه های زندگی از جمله مدرسه نیز مضر باشد. بسیاری از کودکانی که در سنین زیر ۸ سال به کلاسهای آموزش موسیقی جدی فرستاده می شوند دچار چنین مشکلاتی خواهند.

۱. اگر از زیر ۸ سال می خواهید موسیقی را وارد زندگی فرزند خود بکنید، فلوت ریکوردر بهترین انتخاب است. تجربه نشان داده است از زمانی که کودک انگشتان خود را با اختیار به حرکت در می آورد، می تواند هنرآموز فلوت باشد.

۲. برعکس مورد اول پیانو را باید زمانی شروع کرد که کودک حد اقل بتواند در حالت ایستاده به کلاویه ها تسلط نسبی داشته باشد و قدرت فیزیکی آن برای فشار دادن کلاویه ها کافی باشد.

۳. سازهای زهی از خانواده ویلن معمولا” از سن شش سالگی زودتر شروع نمی شوند، ضمن اینکه یقینا” باید با سازهایی در ابعاد کوچکتر مثل یک هشتم یا یک چهارم آموزش را آغاز کرد.

۴. سازهای بادی – بجز فلوت ، ریکوردر – معمولا” هنگامی شروع می شوند که دندانهای اصلی کودک رشد کرده باشند و کودک قدرت کافی برای دمیدن در ساز را دارا باشد. همچنین چون این سازها کمتر در ابعاد کوچکتر موجود هستند باید دقت کرد که آیا وضعیت فیزیکی کودک توانایی اجرای ساز را دارد یا خیر.

۵. سازهای مضرابی مانند سه تار، گیتار و … که در ابعاد کوچکتر هم وجود دارند برای کودکان زیر ۸ سال توصیه نمی شوند.

۶. نکته بسیار مهم آنکه فرا گیری مهارت های آوازی برای کودکان و نوجوانان بصورت جدی برای سنین پایین ۱۵ سال توصیه نمی شود. اما کلاس های آواز خوانی دست جمعی از سن سه سالگی با عث رشد علاقه آنها به موسیقی خواهد شد.

فرمول بداهه نوازی

فرمول بداهه نوازی یک راهنمای ذهنی و عملی است که نوازنده می‌تواند از آن برای خلق موسیقی لحظه‌ای استفاده کند. این فرمول شامل سه بخش اصلی است:

1. گوش دادن فعال: شنیدن دقیق و تحلیل موسیقی‌های مختلف، به هنرجو کمک می‌کند تا الگوهای موسیقایی را شناسایی کند.

2. تمرین تکنیکی: تسلط بر ساز و تمرین مداوم بخش مهمی از بداهه نوازی است. تکنیک قوی به نوازنده اجازه می‌دهد تا ایده‌های خود را بدون محدودیت اجرایی بیان کند.

3. خلاقیت و اعتماد به نفس: بداهه نوازی بدون اعتماد به نفس امکان‌پذیر نیست. نوازنده باید جرات داشته باشد تا تجربه‌های موسیقایی جدید خلق کند و اشتباه را بخشی از فرآیند یادگیری بداند.

اهمیت بداهه نوازی در رشد موسیقایی

بداهه نوازی می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر یادگیری موسیقی داشته باشد:

• افزایش خلاقیت: با تمرین بداهه نوازی، هنرجو یاد می‌گیرد که فراتر از نت‌های نوشته شده فکر کند و ایده‌های نو خلق کند.

• تقویت حافظه موسیقایی: نوازنده‌ای که بداهه نوازی می‌کند، نیاز دارد که الگوهای موسیقی را در حافظه نگه داشته و به سرعت از آن‌ها استفاده کند.

• ارتباط بهتر با موسیقی: بداهه نوازی باعث می‌شود نوازنده احساس بیشتری نسبت به قطعه داشته باشد و اجرای او طبیعی‌تر و زنده‌تر به نظر برسد.

• توسعه مهارت شنیداری: بداهه نوازی نیازمند گوش دادن فعال است و باعث تقویت توانایی تشخیص ملودی، هارمونی و ریتم در لحظه می‌شود.

چگونه بداهه نوازی را تمرین کنیم؟

تمرین‌های ساده و منظم می‌توانند مهارت بداهه نوازی را بهبود بخشند:

1. انتخاب یک ملودی کوتاه و تغییر آن در هر بار اجرا

2. تمرین با ضرب‌آهنگ‌ها و سبک‌های مختلف موسیقی

3. نواختن همراه با دیگران و پاسخ به ایده‌های آن‌ها در لحظه

4. ضبط اجراهای خود و تحلیل آن‌ها برای یافتن نقاط قوت و ضعف

نتیجه‌گیری
در مجموع، اهمیت بداهه نوازی در آموزش موسیقی غیرقابل انکار است. این مهارت باعث رشد خلاقیت، انعطاف ذهنی، و توانایی حل مسئله در نوازندگان می‌شود و تجربه‌ای بی‌نظیر از ارتباط با موسیقی ایجاد می‌کند. با تمرین مستمر و استفاده از فرمول بداهه نوازی، هنرجویان می‌توانند علاوه بر تسلط فنی، تجربه‌ای پر از خلاقیت و نوآوری در نوازندگی خود داشته باشند.

کارل ارف و موسیقی کودک

مشخص کردن علاقه فرزند

برای پیدا کردن اینکه فرزند شما به چه سازی علاقه دارد و یا از چه سبک موسیقی بیشتر لذت می‌برد، می‌توان از روش‌های زیر استفاده کرد:

1. امکان گوش دادن و مشاهده نحوه نواختن انواع سازهای ممکن را برای او فراهم کنید.

2. هنگام گوش دادن به موسیقی یا رفتن به کنسرت، راجع به سبک موسیقی – کلاسیک، اصیل، پاپ و … – با او صحبت کنید.

3. فقط به فکر انتخاب ساز نباشید، موارد دیگری نیز مهم هستند، مانند جمعیت کلاس یا استقبال دیگر کودکان.

4. قبل از خرید ساز، از قیمت و هماهنگی آن با بودجه خانواده مطلع شوید.

5. اگر فرزند شما در اوایل کار از دشواری یادگیری شکایت کرد، او را تشویق کنید.

6. تجربه نشان داده است که سازهایی مانند ریکوردر یا پیانو برای شروع کودکان مناسب‌تر هستند.

7. فضای منزل و صدای ساز را در نظر بگیرید تا تمرین فرزندتان دچار مشکل نشود.

موسیقی کودکان ویکی پدیا

آیا فرزند شما آماده فراگیری موسیقی است؟

بسیاری از اساتید موسیقی معتقد هستند که اگر فرزند خود را زودتر از حد لازم به کلاس موسیقی بفرستید، ممکن است استعداد او کور شود. برخی نکات مهم:

1. برای کودکان زیر ۸ سال، فلوت ریکوردر بهترین گزینه است.

2. پیانو زمانی مناسب است که کودک توان فیزیکی کافی برای فشار دادن کلاویه‌ها داشته باشد.

3. سازهای زهی از خانواده ویلن معمولا از سن شش سالگی به بالا توصیه می‌شوند.

4. سازهای بادی – بجز فلوت و ریکوردر – بعد از رشد دندان‌های اصلی مناسب هستند.

5. سازهای مضرابی مانند سه تار و گیتار برای زیر ۸ سال توصیه نمی‌شوند.

6. مهارت‌های آوازی جدی برای کودکان زیر ۱۵ سال توصیه نمی‌شود، اما کلاس‌های دست جمعی از سه سالگی علاقه به موسیقی را تقویت می‌کنند.

سوالات متداول

بداهه نوازی چیست؟
بداهه نوازی توانایی خلق موسیقی در لحظه و بدون آماده‌سازی قبلی است که مهارت شنیداری، تکنیکی و خلاقیت نوازنده را تقویت می‌کند.

فرمول بداهه نوازی چگونه است؟
فرمول بداهه نوازی شامل گوش دادن فعال، تمرین تکنیکی و تقویت خلاقیت و اعتماد به نفس است که به نوازنده امکان اجرای زنده و نوآورانه را می‌دهد.

چرا بداهه نوازی برای کودکان مهم است؟
بداهه نوازی خلاقیت، انعطاف ذهنی و مهارت حل مسئله را در کودکان و نوجوانان تقویت می‌کند و تجربه‌ای زنده و لذت‌بخش از موسیقی ایجاد می‌کند.

ارتباط با آموزشگاه هنر پارسه به چه شکل است؟

شما میتوانید از راهای ارتباطی تماس یا گذاشتن پیام در واتساپ استفاده کنید. تماس با ما